ทำไมต้องเรียนพิเศษ

ไม่”ต้อง”ก็ได้

หรือเพียงแค่ “ควร”

ก็ไม่ถึงขนาดนั้นอีก

สรุปว่า ไม่ต้อง และไม่ควรเรียนพิเศษ?

555 ก็ไม่เชิงอย่างนั้น

แล้วยังไง

เคยเห็นภาพเด็กนักเรียนนั่งติวในโฆษณาเครื่องดื่มบำรุงสมองบางประเภทไหม ครูกบ (อาจารย์ชมชนก ทรงมิตร) เคยกล่าวไว้ว่า “ถ้าในห้องเรียนตั้งใจเรียนกันขนาดนี้ ก็ไม่ต้องเรียนพิเศษที่ไหนแล้วล่ะ” แต่ภาพที่เห็นคือ เรามักจะเรียนอย่างขอไปที น้องผักกาด ปุสสะรังษี นิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ซึ่งเป็นประชาสัมพันธ์และสถาปนิกคนเก่งของบ้านภาษาโดโรธี บอกถึงประสบการณ์ตรงว่า เคยไปติวอย่างนี้เหมือนกัน ไปจองคิวตั้งแต่ตีสอง พอถึงเวลาจริง ไม่มีสมองจะจำอะไรแล้ว อีกอย่างคือ หากไม่มีความรู้เก่า ติวไปก็เท่านั้น

สรุปว่า หากตั้งใจเรียนในห้อง ก็แทบจะไม่ต้องติวแล้วก็ได้ ติวแล้วก็อาจไม่ได้ผล

อย่างไรก็ตาม การติวหรือการเรียนพิเศษมีข้อดีอยู่บางประการคือ

1.      อาจเจอครูที่ถูกใจ ทั้งนี้เนื่องจากอาจไม่ถูกจริตกับครูผู้สอนที่โรงเรียน แต่ก็ไม่ใช่ว่าครูเป็นคนผิดนะ คนเรามีสิทธิที่จะไม่ถูกจริตกันได้ เมื่อไม่ถูกจริตกันเสียแล้ว ควรหาครูคนใหม่ ก่อนที่จะมีทัศนคติที่ไม่ดีต่อวิชานั้นไปชั่วชีวิต อย่าให้คนเพียงคนเดียวมาทำลายชีวิตเราทั้งชีวิต

2.      สร้างความตื่นเต้นให้กับชีวิต ตอนครูเรียนอยู่นั้น เคยเรียนพิเศษอยู่สองครั้งในชีวิต ครั้งแรกเรียนเพราะแม่กับยายไม่ว่าง ต้องส่งไปไว้กับครูเพื่อฝากเรียน ประสบการณ์เรียนพิเศษครั้งนั้นน่าตื่นเต้นมาก ไม่ต้องแต่งตัวนักเรียน ได้เรียนกับครูอย่างใกล้ชิด เบื่อก็หยุด ฯลฯ ปรากฏว่าตั้งใจเรียนมาก และชอบเรียนหนังสือไปเลย ส่วนการเรียนครั้งที่สองคือตอนม. 6 ครั้งนี้อาจารย์ที่โรงเรียนบอกให้ไปเรียนเพื่อประเมินตัวเองและคู่แข่ง ดังจะได้กล่าวในข้อต่อไป

3.      การเรียนพิเศษนอกโรงเรียนทำให้เราประเมินตัวเอง ประเมินสถานการณ์และ “คู่แข่ง” ได้ดียิ่งขึ้น การเรียนอยู่แต่ในโรงเรียนนั้น เราอาจจะเป็นที่หนึ่ง หรือที่ 10 ในห้อง แต่เมื่อออกมาเรียนกับเพื่อนต่างโรงเรียนนั้น ทำให้เราประเมินตัวเองได้ว่า ที่หนึ่งหรือที่ 10 ของเรานั้น เมื่อเทียบกับคนอื่นแล้วเราเป็นที่เท่าไหร่กันแน่

อย่างไรก็ตาม ไม่ควรเรียนพิเศษเพียงเพื่อจะมาหาแฟนเท่านั้น โปรดสังเกตคำว่า “เท่านั้น” แปลว่า ไม่ได้ห้าม แต่ไม่ควรมาเพื่อการนี้เพียงอย่างเดียว ;)